Amerikaanse tariefverhoging van . 50% verplettert Indiase textiel- en kledingexport: bestellingen dalen, cashflow wordt krapper

Als pijler van de Indiase exporteconomie kampt de textiel- en kledingsector (T&A) met een zware klap van de grootste overzeese markt-de VS. Volgens het laatste onderzoek van de Confederation of Indian Textile Industry (CITI) zijn de VS goed voor bijna 28% van India's totale textielexport wereldwijd, waardoor het land de belangrijkste bestemming is. Het huidige hoge tarief van 50% dat door de VS wordt opgelegd (inclusief een ad valorem-tarief van 25% plus een boetetarief van 25%) heeft Indiase exporteurs echter in een dubbele situatie gebracht: verloren orders en een gespannen cashflow. De sector dringt nu collectief aan op beleidsondersteuning om uit deze hachelijke situatie te komen.

 

India wordt geconfronteerd met de hoogste tariefdruk en verliest mondiaal concurrentievermogen

Van de grote mondiale textielleveranciers heeft India de zwaarste tariefdruk te verduren. Ter vergelijking:

 

• Bangladesh en Vietnam hebben te maken met een tarief van slechts 20% op export naar de VS;
• Indonesië, Pakistan en Cambodja betalen 19%;
• Turkije en de EU genieten zelfs nog lagere tarieven van 15%;
• Zelfs China zal zijn 100%-tarief pas op 1 november 2025 invoeren.

 

De tariefkosten van 50% van India ondermijnen direct het prijsconcurrentievermogen op de Amerikaanse markt. Erger nog: 91% van de ondervraagde bedrijven exporteert direct of indirect naar de VS.-52% via directe export, 18% via gecertificeerde exportkanalen en 30% via een tweekanaalsmodel. Deze grote afhankelijkheid van de Amerikaanse markt heeft de impact van de tariefverhoging versterkt.

 

“Een tarief van 50% betekent dat onze producten nu 50% duurder zijn dan die van concurrenten uit Bangladesh of Vietnam”, vertelde een fabriekseigenaar in Tirupur, een belangrijk textielknooppunt in Zuid-India, aan CITI-onderzoekers. "Veel Amerikaanse kopers annuleren bestellingen of eisen kortingen van 15-20% om de tariefkosten te compenseren. We kunnen nauwelijks winst maken."

 

 

Drievoudige crisis: inkomsten dalen, voorraden stapelen zich op, cashflow droogt op

De tariefschok heeft zich door alle schakels van de bedrijfsactiviteiten heen verspreid. Het onderzoek van CITI bestrijkt 69% van de micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (MSME's) en 31% van de grote ondernemingen in de sector, en brengt wijdverbreide problemen aan het licht:

 

1. Instortende inkomsten

Bijna een-derde van de exporteurs heeft zijn omzet met meer dan 50% zien dalen. Achter deze duik:

 

• 25% van de bestellingen is direct geannuleerd;
• 30% van de klanten vraagt ​​om extra kortingen;
• 20% van de bestellingen is aanzienlijk in volume verminderd.

 

In Andhra Pradesh, een belangrijke textielverwerkingsregio-, hebben enkele ondersteunende fabrieken de productie al opgeschort. "Onze productie is in totaal met 25% gedaald en we hebben tijdelijke werknemers moeten ontslaan", zei een lokale vakbondsvertegenwoordiger.

 

2. Montage-inventaris

Tachtig-vijf procent van de respondenten meldde dat er voorraden werden aangelegd als gevolg van de verzwakte vraag. Om klanten en marktaandeel te behouden, is tweederde van de bedrijven gedwongen kortingen aan te bieden tot 25%-waardoor de winstmarges verder onder druk komen te staan ​​en een vicieuze cirkel ontstaat van "prijsverlagingen → lagere winsten → moeilijkheden bij de herproductie."

 

3. Strakke cashflow

Cashflow is voor veel bedrijven een kwestie van leven{0}}of-dood geworden:

 

• Tweeëntachtig- procent van de bedrijven rapporteert verlengde kredietcycli, waarbij meer dan de helft te maken krijgt met vertragingen van drie tot zes maanden;
• Veertig procent van de bedrijven heeft 30% meer werkkapitaal nodig dan voorheen, waardoor er wijdverbreide cashflowtekorten ontstaan.

 

De industrie roept op tot vier belangrijke beleidsondersteuningen

Om de crisis te overleven heeft de textielsector duidelijke beleidseisen gesteld, gericht op vier gebieden:

 

1. Financiële hulp

Ruim 50% van de bedrijven dringt aan op een moratorium op de terugbetaling van leningen, terwijl 42% om onderpand-vrije leningen vraagt ​​om de cashflowdruk op de korte- termijn te verlichten.

 

2. Kostenbeheersing

Bedrijven stellen voor om de Quality Control Order (QCO) en importtarieven op grondstoffen in te trekken om de productiekosten te verlagen en importbarrières weg te nemen.

 

3. Marktdiversificatie

46% van de bedrijven is van plan uit te breiden naar nieuwe exportmarkten en hoopt dat de regering steun zal bieden voor marktverbindingen en het verkennen van handelsmogelijkheden (bijvoorbeeld handelsmissies naar Zuidoost-Azië of het Midden-Oosten).

 

4. Beleidsoptimalisatie

De sector verwacht over het algemeen snellere vooruitgang bij het ondertekenen van vrijhandelsovereenkomsten (FTA's) met grote markten zoals de EU. Het roept ook op tot hogere tarieven in het kader van de regelingen voor kwijtschelding van rechten en belastingen op geëxporteerde producten (RoDTEP) en korting op staats- en centrale belastingen en heffingen (RoSCTL). Bovendien willen bedrijven gerichte prikkels voor de Amerikaanse markt, evenals een verlaging van de vennootschapsbelasting of uitgebreide belastingvrijstellingen om hun lasten te verlichten.

 

Eerste reactie van de overheid en scepsis van de industrie

De Indiase regering heeft voorbereidende stappen gezet om de crisis aan te pakken: zij heeft het katoenimporttarief van 11% tot eind september opgeschort om de grondstofkosten te verlagen, en de Reserve Bank of India (RBI) heeft aangekondigd speciale kredietsteun te zullen verlenen. Het heeft ook de handelsbesprekingen met het Midden-Oosten en Zuidoost-Azië versneld om bedrijven naar niet-Amerikaanse markten te leiden.

 

De sector beschouwt deze maatregelen echter als ‘onvoldoende en traag om effect te sorteren’. “Het opschorten van de katoentarieven helpt, maar het is maar een druppel op de gloeiende plaat vergeleken met de 50% Amerikaanse importheffing”, aldus een CITI-woordvoerder. "We hebben een systematischer beleidspakket nodig om bedrijven te helpen overleven."

 

Voor Indiase textielbedrijven die moeite hebben om de kosten te verlagen en hun concurrentiepositie te behouden te midden van tarieven, is het kiezen van kosteneffectieve, duurzame grondstoffen van cruciaal belang. Onze polyesterfilamenten, polyesterstapelvezels, nylonfilamenten en nylonstapelvezels bieden stabiele prestaties tegen een concurrerende prijs,-ideaal voor het produceren van kosten-efficiënte maar hoogwaardige-textiel en kleding. Deze vezels helpen de productiekosten te verlagen en tegelijkertijd de duurzaamheid van het product te behouden, een belangrijk voordeel voor bedrijven die de tariefdruk willen compenseren en marktaandeel willen herwinnen in zowel de VS als alternatieve markten.

 

#USIndiaTextileTariffs #IndianTextileCrisis #GlobalTextileTrade #PolyesterNylonFibers #TextileExportChallenges